دل نوشته

دل نوشته های من

آخرین آپ

 

سلام دوستای عزیزم!

نمی دونم باید چی بنویسم و چی بگم...!!! الان نوشتن برام سخت ترین کار دنیا شده.

اما به هر حال... منظورمو هر طور شده می رسونم.

امروز اومدم که بعد از ماه ها نوشتن توی این وب دیگه دست بکشم از کارم... چون دیگه بریدم...

خسته شدم... تا همین جاشم که اومدم هنر کردم.

نمی دونم... اما به نظر خودم این تصمیم بهترین و عاقلانه ترین تصمیمی بود که می تونستم

بگیرم، اونم توی این موقعیت!!!!!!!!

از وقتی این جا رو زدم همه چی تو زندگیم تغییر کرد... همه چی، آرامشم رفت به جاش چیزایی

وارد زندگیم شد که باعث لطمه خوردن من توی خیلی از جاهای زندگیم شد...

مهم تر از همشم درسم بود!!!

الان به این نتیجه رسیدم که حرفای داداش دانیالم واقعاً درست بود.... و من ...

شاید دیر شده باشه اما خب از هیچیم بهتره.

باید یادم بمونه که حرفاشو الگو کنم واسه دوری از ارتکاب خطاهای بزرگِ این شکلی....!!!

به هر حال...

 

من دیگه نه توی این وب و نه هیچ وب دیگه ای نمی خوام فعالیت کنم و از این به بعد می خوام

جبران کنم همه لحظاتی رو که از دست دادم...

واسه من هنوز خیلی زوده که خودمو درگیر این موضوعات  مثلاً عشقی کنم...

الان فقط باید همه ی فکر و دغدغه ی من درسم باشه نه این چیزا!

شاید یه روزی دوباره برگشتم... !!!! اما مطمئناً اون روز نزدیک نیست و حالا حالاها دیگه قصد

برگشت به این دنیای مجازی رو ندارم!

و اما؛

قبل از رفتنم چند کلمه حرف دارم با اونایی که توی این مدت اومدن توی وبمو هر کدوم به یه

نحوی از خودشون یه خاطه جا گذاشتن تو زندگی من...

اول از همه،

دانیال: داداش خوبم! واسه همه چی ازت ممنونم ! شاید اگه تو نبودی من هیچ وقت از این خواب

لعنتی بیدار نمی شدم.... و همواره راه رو عوضی می رفتم.

متشکرم ازت ، از اینکه بدی هامو با قلب بزرگ و مهربونت بخشیدی... و تحمل کردی رفتار

ناشایست فاطی رو...از این که صبوری کردی...

مرسی که راهنماییم کردی، همیشه مدیون خوبی های بی حد و اندازت هستم!

و اما در رابطه با این اواخر و اتفاقاتی که افتاد؛

به گمونم متوجه شدی که منو مینا دوتا آدم با دو شخصیت متفاوت و دو هویت جدا از هم

هستیم... به هر حال امیدوارم سوء تفاهمی که پیش اومد رفع شده باشه!

و یه مورد دیگه...!

در مورد موضوع... دوس ندارم بگمو هی تکرارش کنم... اما فقط...

می خوام اینو بدونی که توی اون موضوع من واقعا بی تقصیر بودم!!! و حرفای اون هیچ ربطی به

من نداشته و نداره...!!!!!

فقط می خوام یه خواهش کنم ازت به عنوان آخرین خواستم؛ اگه در این مورد یا هر مورد دیگه

ازم کینه به دل گرفتی و ناراحت شدی... ببخش فاطی رو.

به خودم می گم ای کاش زودتر به حرفا و نصیحتات گوش می کردم!!!بی تفاوتی منو ببخش!!!!

مدیونم بهت... حلالم کن...!

 

سعید: حرف خاصی ندارم.... نمی دونم باید چی بگم بهت... فقط ممنون که وبمو به هم ریختی.

 

مینا: دوست گل و دوس داشتنی من! که هیچ وقت تنهام نذاشت حتی وقتایی که من خطا کار

بودم. مینا جونم! مرسی واسه همه خوبی ها و مهربونیات...!!! واسه نصیحتا و حرفات...

کمک های تو رو هم هیچ وقت از یادم نمی ره.... ببخشم اگه خطایی دیدی و ناراحتت کردم!

 

مهرناز: عزیز جونم معرفت و خون گرمی تو رو هم هیچ وقت فراموش نمی کنم   دوست گلم!!!

از این که هر از گاهی میومدی و با نظرات شادم می کردی ممنونم! ضمناً من سر قولم

هستما...  بهت کمک می کنم توی وبی که زدی... البته تا جایی که در توانم باشه!

 

محمد رضا: داداش خوب من که حالا دیگه فک نمی کنم بیاد و سر بزنه.... اما خب به هر حال

ازش ممنونم واسه موقع هایی که میومد و سر میزد.

 

پیام: داداش مهربون و  باحال و با معرفت من که همیشه با کامنتاش شادم می کرد....

ممنون داداشی .... از وفایی که داشتی و همیشه سر می زدی... اگه بدی دیدی ببخشم!

 

ساغر: یه دوست خوب و گل که مثه یه آجیه مهربون بود واسم. خیلی کمکم کرد منم خیلی

دوسش دارم...!!! مرسی آجیه گلم .... خیلی ماهی... امیدوارم همیشه شاد باشی.

 

کیمی جون: گرچه فک می کنم قهر باشه اما ... خب چون دوسش دارم می نویسم ازش و

تشکر می کنم واسه همه خوبی هایی که در حقم کرد... واسه روزایی که آرومم کرد و...

مرسی عزیز.... حلالم کن....لطفاً!!!

 

مسعود : داداش با معرفتی که هر وقت وبم بروز می شد سر می زد و کلی کامنت می ذاش.

مرسی واقعاً داداشم!!! گرچه این اواخر کم پیدا بودی ولی خب بازم ممنونم ازت!!!

 

و...

امو ، کیمیا(دختر یخی)، یاقوت عشق، نازیلا، طناز، نرگس جونم  و مهدی و همه اونایی که سر

میزدن و من یادم رفت اسمی ازشون بیارم ممنونم....

 

مرسی دوست جونام...

امیدوارم همتون به هر آرزویی که دارین برسی و

به قلب هرکی دوس دارین راه پیدا کنین!

 

فقط...

     ببخشین فاطی رو اگه خطا کار بود و ناراحتتون کرد....

حلال کنین!!!

من دیگه رفتم ...

 

وب عزیزم دلم برات تنگ میشه اما بریدم دیگه... نمی تونم!

                                         خدا نگهدار قلب های پاک و مهربونتون باشه

                                                     بازم متشکرم...

                                                                                        دوست دار همگی: فاطمه

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1 تیر1389ساعت 21:35  توسط فاطمه  | 

دل افروزترین روز جهان....

 

گفتم که چیست فرق میان شراب و آب

کاین یک خنک کند دل و آن یک کند کباب

گفتا: که آب خنده ی عشق است در سرشک

لیکن شراب نقش سرشک است در شراب

 


 

 از دل افروز ترین ، روز جهان

          خاطره ای با من هست

                           به شما ارزانی.....

 سحری بود و هنوز

        گوهر ماه به گیسوی شب آویخته  بود

                                        گل یاس

                                                عشق در جان هوا

                                                              ریخته بود....

            من به دیدار سحر می رفتم

                نفسم با نفس یاس در آمیخته بود

 می گشودم پرو می رفتم  می گفتم : "های"

                                     بسرای ای دل شیدا بسرای

     این گل سرخ من است

                               دامنی پر کن از این گل که دهی هدیه به خلق

 که بری خانه ی دشمن

     که فشانی بر دوست

       راز خوشبختی هر کس به پراکندن اوست

                  تو هم ای خوب من! این نکته به تکرار بگو

     این دلاویزترین  شعر جهان را

         همه وقت

           نه به یکبار و

                           به ده بار،             

                                 که صد بار بگو....

                        "دوستم داری" را از من بسیار بپرس       

                                              "دوستت دارم" را با من بسیار بگو.....

 


 

شبی پروانه ای دیدم میان شعله ی شمعی

                                حسد بردم بر احوالش که خوش مستانه می سوزد

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 25 خرداد1389ساعت 21:15  توسط فاطمه  | 

برای تو ....نازنینم

 

با تو بودن آرامشی ست که مرا می بلعد و در چشمانت دریاچه ایست که...

 

... لذت غرق شدن را در عمق کبودش  می خوانم....

نگاه تو رازیست که مرا به خواب ماهی ها می برد.

نام تو اینجا خود شعریست که مرا از سرودن بی نیاز میکند!

 

 


 

ای انتهای عشق ؛

ای هستی من از تو که امید منی....

بگذار که فریاد کنم نام تو را از سر هر کوی

                                                  که شاید....

آواز غم انگیز من ، این ناله جانسوز

دل را ببرد از تن و گوید به تو هر دم

آنجا که دلم با تو به پرواز در آید

آنجا که دو چشم سیهت باز به راه است

آنجا که هراس از پی و از عشق نباشد

 

_ آشیان ساخته ام

مرغکی هستم رنجور

                           خرد و رنجور و ضعیف

پر پرواز ندارم ، دل بی تاب ندارم

                    راه دور است ، نفس خاموش است

در قفس راه به جایی ندارم

                   نتوانم برهم بی تو از این بند ضلالت

تو پناهم ده

تو پناهم ده تا اینکه نباشم زیر باران ندامت

تو کمک کن که عزیز تن بیمار منی ...

                                   درد و درمان منی

نگهت می کنم اما ز چه خاموش نوایی

                             به غمت طعنه زنم بلکه تو از خود به در آیی

من ندانستم از این گونه سخن سخت عذابی

گر از بند غم من ، غم عشقم

               غم این دوره زمانه باز رهایی

 

قسمت می دهم ای از همه خوبان بهتر

                            به همان جام محبت که به من نوشاندی    

             به همان ذره ی امیدی که دلم از تو گرفت

جان این خسته ی زخمی که ندارد راهی

دست در دست من امروز بیا تا برویم

چه کسی از تو نکو تر....

همسفر با تو شوم تا که به دریای صداقت برسم

عشق از دست تو گیرم....

راه از پای تو جویم...

 

حرف تنهایی من

        به هوس باز نخواهم که بگیرم

                   نفسی از تو و عشقت

                                   دوستت می دارم.....

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 28 اردیبهشت1389ساعت 0:24  توسط فاطمه  | 

مرا بشکن

 

برای سال ها می نویسم....

سال ها بعد که چشمان تو عاشق میشوند....

افسوس که قصه ی مادر بزرگ راست بود....

همیشه یکی بود و یکی نبود....

 


 

 تو را با اشک خون از دیده بیرون راندم آخر هم

که تا در جام قلب دیگری ریزی

                                         شراب آرزوها را

به زلف دیگری آویزی آن

                                     گل های صحرا را

                                          مگو با من، مگو دیگر، مگو از هستی و مستی

                                           من آن خودرو گیاه وحشی صحرای اندوهم

                                           که گل های نگاه و خنده هایم رنگ غم دارد         

مرا از سینه بیرون کن

ببر از خاطر آشفته نامم را

بزن بر سنگ جامم را

مرا بشکن، مرا بشکن

                                    تو سر تا پا وفا بودی

                                    تو با درد آشنا بودی

                                    ولی ای مهربان من

                               بگو آخر که از اول کجا بودی؟؟؟

 کنون کز من به جا، مشت پری در آشیان مانده

 و آهی زیر سقف آسمان مانده

 بیا آتش بزن این آشیان

 این بال و پر ها را

 رها کن این دل غمگین و تنها را

 تو را راندم

 که دست دیگری بنیان کند روزی ، بنای عشق و امیدت

 شود امید جاویدت

  تو را راندم

 ولی هرگز مگو با من

 که اصلا معنی عشق و محبت را نمی دانم

 که در چشمان تو نقش غم و دردت نمی خوانم

 تو  را ارندم

 ولی آن لحظه گویی آسمان می مرد

 جهان تاریک می شد کهکشان می مرد

 درون سینه ام دل ناله می زد

 باز کن از پای زنجیرم

 که بگریزم به دامانش بیاویزم

 به او با اشک خون گویم :

                             مرو من بی تو می میرم

 ولی من در میان های های گریه خندیدم

 که تو هرگز ندانی

 بی تو یک تک شاخه ی عریان پاییزم

             دگر از غصه لبریزم

 در این دنیا بمان بی من

 در این دنیا بمان بی من

                        برای دیگری سر کن نوای عشق و مستی را

                        بخوان در گوش جان دیگری آوای هستی را

           تو ای تنها امیدم

  بی من از آن کوچه ها بگذر

 مرا یکدم به یاد آور

        به یاد آور که می گفتم:

 بیا امید جان من

 بیا تن را ز قید آرزوهایش جدا سازیم

 بیا میعاد خود را بر جهان دیگر آویزیم و اندازیم

 به یاد آور که اکنون

                         من

                                      بی تو خاموشم، ز خاطر ها فراموشم

 و یک تک لاله ی وحشی

  به جای لاله بر گور دل من

                  روشن است اکنون........      

 

                                   

+ نوشته شده در  یکشنبه 12 اردیبهشت1389ساعت 21:55  توسط فاطمه  | 

سکوت....

 

...سكوت سرشار از ناگفته هاست....

سرمايه ي هر آدم حرفهايي ست  كه براي نگفتن دارد....

...ولي تو بگو!!!...

 


 

من مي روم تنها تر از تنها ، خداحافظ

اي مهربان در خواب و در رويا  خداحافظ

اي كاش فرصت بود تا اين درد سنگين را...

فرصت نشد يك درد دل ، حتي، خداحافظ

با اينكه در شهر شما هر لحظه ميمردم

اما كسي نشناخت دردم را خداحافظ

: كه آرزويم  يك سلام تازه بود و بعد

با تو نشستن تا دم... اما... خداحافظ

من بودم و يك كوچه ي بي رهگذر هر روز

بي يك سلام ، احوال پرسي يا خدا حافظ

من ميروم تا هر كجا... تا هيچ جا...تا ...تا

اي شهر ، اي بي حسرت دريا، خداحافظ

 


 

با آمدنت به دستان يخ زده ام گرما بخشيدي،  لبخندت نيرويي بود كه برف هاي چند سال

زندگي را به يكباره از تنم  زدود.

و رفتنت....

حادثه ي مرگ را در وجودم زنده كرد....

با رفتنت به يكباره بر خود لرزيدم و چشم گشودم و ديدم ديگر نيستي....

و تو از ازل هيچ بودي....

بعد رفتنت تمام وجودم را ، روحم را به خداوند سپردم....

تا او سكان دار اين كشتي طوفان خورده باشد....

تنها اميدم به خداست... فقط به خدا....


خدايا  كمكم كن تا دردم را فراموش كنم.... 

+ نوشته شده در  جمعه 27 فروردین1389ساعت 23:11  توسط فاطمه  | 

سال نو مبارک....

 

مي خواهم آنقدر سبز بمانم تا آنگاه كه باز ميگردي

                                                     اولين كسي باشم

                                                                 كه به پيشواز بهار چشمانت مي آيد

 

 ****************************************************************

 

دربنفشه زار چشم تو

                         من ز بهترين بهشت هاگذشته ام

                          من به بهترين بهار ها رسيده ام

                       اي غم تو همزبان بهترين دقايق حيات من !!!

                        لحظه هاي هستي من از تو پر شده است

                                      در تمام روزها، در تمام شب، در تمام هفته، ماه

                                     اي جدايي ازتو بهترين بهانه ي گريستن!!!

                                    بي تو من به اوج حسرتي نگفتني رسيده ام

                             اي نوازش تو بهترين اميد زيستن

                                        در كنار تو من ز اوج لذتي نگفتني گذشته ام

 

در بنفشه زار چشم تو

                           برگ هاي زرد و نيلي و بنفش

                              عطر سبز و آبي و كبود

                                       نغمه هاي ناشنيده ساز مي كنند

                                          بهترازتمام نغمه ها وساز ها

                                             خوب خوب نازنين من!!!!

                                     نام تو مرا هميشه مست مي كند

                                     بهتر از شراب ، بهتر از تمام شهر هاي ناب

                             نام تو اگر چه بهترين سرود زندگي ست

                              من ، تو را به خلوت خدائي خيال خود

                بهترين بهترين من خطاب ميكنم 

بهترين بهترين من....                  


عید همگی مبارک....  شرمنده دیر شد....

دوستتون دارم....

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 9 فروردین1389ساعت 18:41  توسط فاطمه  | 

خیلی دوستت دارم....

 

قلب من و تو را

      پيوند جاودانه ي مهريست در نهان

     پيوند جاودانه ي ما نا گسسته باد

     تا آخرين دم از نفس واپسين من

                                 اين عهد بسته باد.....(فقط برای تو ...)

 ***************************************************************

چشم باز كن

          آفتابي شوم

               بگذار ببينند

                         مردم

                                 خوب مي بينند

تمام خوبي هاي جهان را از چشم من ديده اند

كه دوست دارم تو را

              و اين مردم را

                         مرا از اين مردم نگير!!!!!!!

چشم هايت آسمان است

                 و اشك هايت بلاي آسماني

                             همه چيز از همين چشم ها آب مي خورد

حتي آن پرنده كوچك

                   كه از سرت پريده است

                                                      با بال شكسته

                                                            و پشت پلك هايت نشسته است

****

چشم باز كردي

          خيلي دير

                از چشم هايت گلوله مي باريد

                                   امــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

                                          من پشت پلك هايت مردم.....

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 16 اسفند1388ساعت 11:13  توسط فاطمه  | 

.....

 

ما  هميشه صداهاي بلند را مي شنويم، پر رنگ ها را مي بينيم... سخت ها را مي خواهيم....

غافل از اينكه خوبان آسان مي آيند، بي رنگ مي مانند و بي صدا مي روند....

 

*****************************************************

 

وقتي راه رفتن آموختي دويدن بياموز و دويدن كه آموختي پرواز را....

من راه رفتن را از يك سنگ آموختم 

دويدن را از كرم خاكي

 و پرواز را از يك درخت....

بادها از رفتن به من چيزي نگفتند زيرا آنقدر در حركت بودند كه رفتن را نمي شناختند...

پلنگان دويدن را يادم ندادند زيرا آنقدر دويده بودند كه آن را از ياد برده بودند...

پرندگان نيز پرواز را  به من نياموختند زيرا چنان  در پرواز خود غرق بودند كه آن رابه فراموشی سپرده بودند....

اما....

                  سنگي كه درد سكون را كشيده بود رفتن را مي شناخت...

              و كرمي كه در اشتياق دويدن سوخته بود دويدن را مي فهميد

           و درختي كه  پاهايش در گل بود از پرواز بسيار مي دانست....

آنها از حسرت به درد رسيده بودند و از درد به اشتياق به معرفت....!!!!!!!!!!!!

 

 

+ نوشته شده در  شنبه 17 بهمن1388ساعت 22:39  توسط فاطمه  | 

مثل...

 

رها كن كه در چنگ طوفان بميرم

به اين حال و روز پريشان بميرم

نمي خواستي با تو آزاد باشم

نه دل داشتي كنج زندان بميرم

نمي خواستي با تو آزاد باشم

نه دل داشتي كنج زندان بميرم

گل چيده ام ..و قسمتم بود بي تو

كه در بستر خشك گلدان بميرم

اگر ايستادم نه از ترس مرگ است

دلم خواست مثل درختان بميرم

نه..بگذار دست تو باشد تمامش

بسوزان بسوزم، بميران بميرم

شب سوز پاييز سرماي آذر

ولم كرده اي زير باران بميرم؟

تو وقتي نباشي چه بهتر كه يكروز

بيفتم كنار خيابان.....

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 17 دی1388ساعت 21:58  توسط فاطمه  | 

نگو که...

 

اين يادداشت را براي خودم مي نويسم

و تو كه مي آيي و مي خواني...

 

شعر شايد جواب خيلي از سوالها نباشد اما

سوال خيلي از جوابها را مي شود

در شعر ديد

 

***************

 

حرفت قبول لايق خوبي نبوده ام

وقتي بدم موافق خوبي نبوده ام

عذراي پاك دامن اشعار آبيم

من را ببخش وامق خوبي نبوده ام

فهميدي اينكه خنده ي تلخم تصنعي ست

الحق كه من منافق خوبي نبوده ام

هر چه نگاه مي كنم اين روزها به خويش

جز شانه هاي هق هق خوبي نبوده ام

اين بادها به كهنگي ام طعنه مي زنند

من بادبان قايق خوبي نبوده ام

من هيچ وقت شاعر خوبي نمي شوم!

من هيچ وقت خالق خوبي نبوده ام!

فهميدم اينكه فلسفه ي من شكستن است

.... هرگز دچار منطق خوبي نبوده ام

حرفت قبول! هر چه گفتي قبول! .... آه!

اما نگو كه عاشق خوبي نبوده ام

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 23 آذر1388ساعت 19:16  توسط فاطمه  | 

برای تو که نمی دانی چقدر عزیزی....

 

اي جدا ناشدنــــي....

بگذار از اشك گذر گاهت را چراغان كنم.....

آه كه نمي داني سفرت روح مرا

به دونيم مي كند...

و شگفتا...!

كه زيستن با نيمي از روح تن را مي فرسايد...

بگذار بدرقه كنم واپسين لبخندت را

 و  آخرين نگاه فريبنده ات را

مسافر من!!!

آنگاه كه مي روي كمي هم وا پس نگر باش

با من سخني بگو...

مگذار به يكباره از پا در افتم

فراق را صاعقه وار بر نمي تابم...

جدايي را لحظه به لحظه به من بياموز...

آرام تر بگذار

تو هرگز مشايعت كننده نبودي

تا بداني وداع چه صعب است

وداع

طوفان مي آفريند

اگر فرياد رعد را در طوفان وداع نمي شنوي،

باران هنگام طوفان را كه مي بيني

آري

باران اشك بي طاقتم را كه مي نگري...!!!

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 19 آذر1388ساعت 6:6  توسط فاطمه  | 

......

سلام دوستاي گلم...

خوبين؟

ازتون شاكيم... شماها كه نمياين يه سر به من بزنين چه جوري به خودتون ميگين دوست...؟!؟!؟!؟

ها؟ تازه اگرم مياين يه نظر خشك و خالي واسه آدم نميذارين كه آدم جون بگيره...

نميدونم... ولي شايد وبم اونطوري كه بايد باشه نيس...پس لطفا اگه به نظرتون چرنديات مينويسم بهم بگين... بگين جدي.... ناراحت نميشم...من آدم انتقاد پذيريم...

درسته من لينك اينجا رو به آدماي زيادي ندادم اما توقع داشتم  حداقل همين 4 ، 5 نفر  هر از گاهي بهم سر بزنن و از تنهاي منو در بيارن... ولي مثكه اينجوري نيس....

روزي كه داشتم اين وب رو مي ساختم با خودم مي گفتم حتما اينجا دوستاي خوبي پيدا ميكنم كه حداقل بي معرفتياي بقيه رو جبران ميكنن.... نمي گم نبودن كسايي كه بهم كمك كنن ولي حالا همونا هم...

جدن نمي دونم چي بايد بگم... ولي از خيليا دلم پره... كاشكي بشن مثه قبل...

حالا بگذريم... شرمنده كه تو اين مورد زيادي ور ور زدم و سرتون رو درد آوردم...

بدرود تا بعد...

 

نظر يادتون نره...

+ نوشته شده در  سه شنبه 3 آذر1388ساعت 13:43  توسط فاطمه  | 

اعتنا

***
ته مانده خیالت
یا تفاله حرف هایت
کدامم؛
فقط حرف ربط داده به انتظارم
آنقدر انتظار کشیدم
تا ،معتاد شدم؛
ترکم مکن!
ترکم بده....

**
ویرانیم را باور کن
وپریشانی دلم را.
با سرنوشت سرد سیاهم
برایت ازدرد گفتم!
واز تق... تق... کفشهای رهگذری
برخاطراتم؛

تو نیز...

نشنیده ؛

تق ... تق ...دورگشتی!....

 

+ نوشته شده در  جمعه 29 آبان1388ساعت 10:55  توسط فاطمه  | 

مطالب قدیمی‌تر